(Dalfsen, 6 december 1884 - Amsterdam, 12 oktober 1966), was een Nederlands architect.

In 1910 studeerde Westerman af aan de Industrieschool in Zwolle. Vervolgens werkte Westerman een jaar op het architectenbureau van G.A. Beltman te Enschede.

Tussen 1914 en 1922 was hij werkzaam bij de Dienst Publieke Werken te Amsterdam. Daarna bouwde hij voornamelijk woningbouwcomplexen - meestal voor particuliere ondernemers en zelden voor woningbouwverenigingen - waarvan het merendeel in Amsterdam of Den Haag staat.

De openbare werken van Westerman uit zijn periode in dienst van de gemeente Amsterdam waren, zoals het bij de Dienst Publieke Werken in de jaren 1910 gebruikelijk was, gebouwd in een stijl die nauw verwant was aan de Amsterdamse School. Voorbeelden zijn het bemalingsgebouw aan de Amsteldijk (1919), het badhuis aan de Andreas Bonnstraat (1921), de Vierde Ambachtsschool aan de Postjesweg (1922) en de HBS en de Handelsschool aan de Jozef Israëlskade (1923).

Nadien wordt zijn stijl, in overeenstemming met de ontwikkelingen binnen de Amsterdamse School, strakker en eenvoudiger. Tot circa 1938 bouwde hij enkele honderden woningen in blokbouw in Amsterdam-West en -Zuid, om vervolgens in twee jaar tijd en in een nog eenvoudiger stijl zo'n 200 etagewoningen in Bos en Lommer neer te zetten. Kenmerkend voor al dit werk zijn de platte daken en een bijzondere manier van roedeverdelingen in de raampartijen.

Na de oorlog was Westerman weinig productief meer. Zijn bekendste naoorlogse ontwerp was wel het kantoor van de Belgische Assurantiemaatschappij 'A.G. van 1830' aan het Kleine-Gartmanplantsoen te Amsterdam.

een ander ontwerp van Westerman; de Vierde Ambachtschool uit 1922. 

bron: wikipedia